Kişisel Gelişim

Hayat Sahnesinin Unutkan Aktörleri

Size de zaman zaman olur mu bilmiyorum? Her şey otomatiğe bağlanmış gibi, günler birbirinden farksızmış gibi, siz olsanız da olmasanız da kendiliğinden işleyen bir çark varmış gibi hisseder misiniz? Ben bazen gerçek hayatla rüya âlemi arasındaki kesin ayrımdan bile şüpheye düşerim. Olaylar o kadar benim kontrolüm dışında gelişir ki, kendimi cansız bir kukladan ayırt etmekte güçlük çekerim.
Peki ya siz? Hayatta olduğunuzdan emin misiniz? Yaşadığınızı nereden biliyorsunuz? Ya yaşadığınız hayatın size ait olduğunu? Başkasının rüyasında figüran olmadığınız ile ilgili bir kanıtınız var mı?

Fani Psikoloğun Maceraları

Rengârenk kıyafetleri, yusyuvarlak burnu, boyumdan büyük ayakkabılarıyla, çakmak gözlü, kabarık pembe saçlı palyaçoyu hıçkıra hıçkıra ağlarken gördüğümde belki kuşlardan da küçüktüm. Bir sonbahar ikindisinde, elim dedemin koskocaman pamuk ellerinde kaybolmuş, heyecanla görkemli sirk çadırına ilerlemekteydim. Hayatımdaki çok şeyi rahatlıkla unutabilirken, bu anıyı ilk günkü canlılığıyla hatırlamama sebep benim palyaçolar hakkındaki engin bilgimi yerle bir edişiydi.

Topladım “An”larımı Gidiyorum

Durup bir düşündüm geçenlerde. Ama Facebook ne düşündüğümü sorduğu için değil. Kendi istek ve irademle, oturdum, düşündüm… Hayat çok kalabalık ve karmaşık geldi bir an için gözüme. Sanki küçük bir bavula, bir gardrob eşyayı zor bela tıkıştırmışsın da, yanlarından da elbise parçaları sarkıyormuş gibi bir görüntü belirdi zihnimde. Ne çok şey doldurmuşum yahu dedim, hepsi çok elzemmiş gibi. Bavul patladı patlayacak ben hala bir şeyler daha sokuşturma peşinde?

Bir Ben Var Bende Benden Dışarı (Hayat Mücadelesi)

Bitmez bir mücadeledir hayat. Var olma savaşıdır. İnsan kendini kanıtlamalı, başarmalı, varlığını kutsamalıdır. İnsan olmalı, o da yetmez önemli olmalı ve hatta en ideali vazgeçilmezliğe ulaşmalıdır. İnsanlık basit bir şey olamaz. Hayat öyle olduğu gibi algılanamaz. Muhakkak ki sandığımızdan, bildiğimizden, gördüğümüzden derini olmalıdır.

Sınırlı Ego, Sınırsız İnsan

Hayat bir travma tekrarından ibarettir. Çocukluğumuzda aldığımız yaraları, iyileştirebilmek ümidiyle kendimizi defalarca benzer senaryolar içerisine sokar, her seferinde istediğimiz sonucu alabilme gayretine gireriz. Dolayısıyla çocukluk yaşantılarımız, yetişkinlikteki ilişkilerimizi ya kolaylaştırır ya zorlaştırır.